در سال 1862 مهندس انگلیسی گیبال فن گریز از مرکز را اختراع کرد که پروانه و بدنه آن دایره های متحدالمرکز بود. پوشش از آجر ساخته شده بود، و پروانه چوبی از تیغههای خمیده به عقب استفاده میکرد، با راندمان تنها حدود 40٪، عمدتاً برای تهویه معدن استفاده میشد.
در سال 1880، یک محفظه حلزونی و یک فن گریز از مرکز با پرههای خمیده عقب-برای تهویه معدن طراحی شد و ساختار از قبل کاملاً پیچیده بود.
در سال 1892، فرانسه فن متقاطع- را توسعه داد. در سال 1898، یک ایرلندی پنکه گریز از مرکز-نوع سیروکو با تیغههای خمیده جلو- را طراحی کرد که به طور گسترده توسط کشورهای مختلف مورد استفاده قرار گرفت. در قرن نوزدهم، فنهای جریان محوری قبلاً در تهویه معادن و کورههای بلند در صنعت متالورژی استفاده میشدند، اما فشار آنها تنها 100-300 Pa بود، و راندمان آن تنها 15-25٪ بود و تا پس از دهه 1940 به سرعت توسعه پیدا نکرد.
در سال 1935، آلمان برای اولین بار از فن های فشاری جریان محوری- برای تهویه دیگ و بادکش القایی استفاده کرد. در سال 1948، دانمارک یک پنکه جریان محوری با پره های قابل تنظیم در حین کار تولید کرد. فنهای جریان محوری-دوار، فنهای جریان محوری با شتاب نصف النهاری، فنهای جریان مخلوط- و فنهای جریان متقاطع- نیز توسعه داده شدند. در سال 2002، فنهای گریز از مرکز ضد انفجار-چین به طور گسترده در صنایع شیمیایی، نفت، ماشینآلات و سایر زمینهها استفاده شد و فنهای گریز از مرکز ضد انفجار{10} Changlin Dong نیز توسعه یافتند. فن های سانتریفیوژ معمولاً تجهیزات تولید کمکی در شرکت های پردازش سنگ استفاده می شود که عمدتاً در دستگاه های تهویه و حذف گرد و غبار استفاده می شود. به عنوان مثال، گردگیرهای سیکلون و گردگیرهای کیسه ای در فرآیندهای برش و سنگ زنی سنگ، همگی نیازمند استفاده از فن های سانتریفیوژ برای حذف گرد و غبار از محل تولید، تضمین محیط تولید تمیز و حفاظت از سلامت تولیدکنندگان هستند. پنکهها تجهیزاتی{14}}پر انرژی هستند و نسبت برق مصرفی فنهای گریز از مرکز در پردازش سنگ نسبتاً زیاد است. با کمبود فزاینده فعلی انرژی در کشور من و ترویج و استفاده از چهرههای{16}}با کارایی بالا و کارایی بالا، صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش مصرف به یک نگرانی رایج برای شرکتهای تولید سنگ تبدیل شده است. بسیاری از شرکت های تولید سنگ، کاهش مصرف برق فن ها را یک کار مهم می دانند. علاوه بر بهبود راندمان خود فن، مهمترین عامل در کاهش مصرف برق فن، انتخاب منطقی روش کنترل فن است. از آنجایی که بار در تولید سنگ به طور مداوم با نیازهای فرآیند تغییر می کند، اکثر فن ها باید به طور مکرر دبی خود را با توجه به بار تجهیزات اصلی تنظیم کنند. در حال حاضر، روشهای کنترل{22}}صرفهجویی انرژی برای فنها در شرکتهای فرآوری سنگ نسبتاً قدیمی است و معمولاً از کنترل گاز استفاده میکنند. هنگام استفاده از کنترل دریچه گاز، سرعت جریان فن عمدتاً توسط دریچه های تنظیم کننده یا بافل های گاز تنظیم می شود. مقدار دریچه گاز زیاد است، گاهی اوقات در بارهای کم بیش از 50٪ است. به دلیل تلفات گاز و عملکرد در خارج از منطقه با راندمان بالا، اتلاف انرژی بسیار جدی است. با این حال، با تنظیم سرعت فن، تلفات دریچه گاز را می توان حذف کرد، و فن همیشه می تواند در منطقه بازده بالا کار کند، بنابراین به میزان قابل توجهی در مصرف انرژی صرفه جویی می شود. تنظیم سرعت فن یک روش موثر برای صرفه جویی در مصرف انرژی است و منعکس کننده روند فعلی در صنعت مصالح ساختمانی است.